Έγινα νεραϊδονονά...δεν είναι καταπληκτικό????

Και ναι,έφτασε η ώρα που περίμενα ολόκληρο το καλοκαίρι.....

βάφτισα το γιο της μιας από τις κολλητές μου...μιας κολλητής που την ξέρω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου...μια κολλητή που πάντρεψα πριν λίγα χρόνια και τώρα με εμπιστεύθηκε να γίνω και πνευματική μητέρα του παιδιού της.
Το όνομα αυτού : Δημήτρης....ελπίζω να είναι ένα παιδί καλότυχο,γερό κι ευτυχισμένο...να μεγαλώσει σε μια οικογένεια που το αγαπάει και το φροντίζει...εύχομαι στους γονείς να έχουν τόση υπομονή και αγάπη όση είναι η άμμος στην έρημο....ανεξάντλητη....
Όσο για μένα και τους δύο ακόμη κουμπάρους-γιατί το χεράκι τους έβαλαν και τα δυο μου παιδιά-εύχομαι κι ελπίζω να ήμαστε πάντα κοντά του τυλίγοντας τα χέρια μας και έχοντάς το μέσα σε έναν κύκλο προστασίας που δεν θα το αγγίζει τίποτα δυσάρεστο....εξάλλου έχει νονούς σε όλες τις ηλικίες....14 για να έχει όση τρέλα χρειάζεται....17 για να έχει όση επανάσταση χρειάζεται και 34 για να έχει ωριμότητα-λέμε τώρα-....όλα αυτά μαζί ας ευχηθούμε να φτιάξουν μια πολύ όμορφη και ισχυρή προσωπικότητα....έναν άνθρωπο τίμιο,σοβαρό,υπεύθυνο και αισιόδοξο....έναν πραγματικό άντρα!

Πάντα άξιοι να ήμαστε όλοι μας....και οι γονείς και τα κουμπαράκια.....



Ευχαριστούμε όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και όσους ήταν με τη σκέψη τους κοντά μας, επειδή δεν τα κατάφεραν να έρθουν για κάποιους λόγους.....

                                       Φιλιά σε όλους.....

Αλλαγές εκ των έσω......

Καλό μήνα φιλαράκια μου αγαπημένα..............

Έφτασε το Φθινόπωρο...εγώ φόρεσα τη ζακετούλα μου για να έρθω στη δουλειά και έφτιαξα ελληνικό ζεστό καφεδάκι γιατί η δροσούλα αυτή που έχει σήμερα ένιωσα ότι το απαιτούσε....

Η μαμά της κουμπαρούλας μου έλεγε πως κάθε πρώτη Σεπτέμβρη πρέπει να κάνουμε ποδαρικό στο σπίτι,να λιβανίζουμε και να πετάμε λίγη ζαχαρίτσα στην πόρτα για γλυκές ειδήσεις..έκανα λοιπόν όλο αυτό το τελετουργικό και στο σπίτι και στη δουλειά και τώρα κάθισα εδώ μπροστά στον υπολογιστή μου για να φτιάξουμε λίγο τη διάθεσή μας βρε παιδιά....πως μπορεί να γίνει αυτό τις μαύρες μέρες που ζούμε;

1.Ας κάνουμε μια γενική καθαριότητα στο σπίτι.Σε καθαρό χώρο σίγουρα θα νιώσετε καλύτερα.Αν αγοράζετε αποσμητικά χώρου ή αρωματικά κεριά αλλάξτε άρωμα....γιατί να το κάνετε αυτό;;;μα αλλάξαμε εποχή βρε παιδιά,γι'αυτό!

2.Κάντε ένα ξεσκαρτάρισμα στα ρούχα σας.Καλοκαιρινά και χειμωνιάτικα και δώστε τα .Χαρίζω πάει να πει ξέρω να δίνω κι αυτό από μόνο του είναι μαγικό και σε κάνει να νιώθεις καλά.

3.Τα περσινά βοηθήματα των παιδιών δεν θα τα χρειαστείτε....δώστε τα κι αυτά σε παιδιά μικρότερης τάξης....θα τους χρειαστούν...σε σας όχι πια.

4.Αλλάξτε μικροπράγματα στο σπίτι...θα μου πείτε:δεν υπάρχουν λεφτά για ανακαινίσεις και αγορές...δεν είναι απαραίτητο να αγοράσετε καινούργια...Ανταλλάξτε με τους φίλους σας....Δώστε το καφέ σας ριχτάρι και πάρτε εκείνο το κόκκινο που σας είχε κάτσει από τότε που πήγατε στην κολλητή σας και το είδατε.Κάντε μια προσωρινή ανταλλαγή.

5.Στολίστε το δέντρο....τι;δεν ήρθαν ακόμη τα Χριστούγεννα;ε και τι....εγώ το έχω στο σπίτι ολοχρονικής....Το καλοκαίρι το είχα στολίσει με καρτ ποστάλ από νησιά,σκουλαρίκια φτιαγμένα από πηλό,φωτογραφίες των κολλητών και στην κορφή είχα βάλει μια μινιατούρα παγωτού.

6.Αγοράστε φυτά και ασχοληθείτε με την φροντίδα τους...θα νιώσετε καλά.

7.Μπορείτε να πάρετε και κατοικίδιο.Μην δώσετε ένα κάρο λεφτά.Πηγαίντε σε φιλοζωικές εταιρείες ή σε κάποια υπεύθυνα pet shop.Υπάρχουν πολλά παρατημένα και ανυπεράσπιστα ζωάκια που περιμένουν τη στοργή σας.

8.θέλετε να διαβάσετε μα δεν έχετε χρήματα για βιβλία;μη νοιάζεστε....υπάρχει ομάδα στο facebook που ανταλλάσσει με τα δικά σας.

9.Κολυμπήστε όσο ακόμη ο καιρός το επιτρέπει...

10. Ασχοληθείτε με κάτι καινούργιο...γυμναστήριο,μπάσκετ, τένις....τι;δεν έχετε χρήματα;τότε ξεκινήστε το τρέξιμο,το περπάτημα,τις ρακέτες,το ποδήλατο..είναι δωρεάν...θέληση να υπάρχει.

11.Γράψτε σε ημερολόγιο...η καλύτερη δωρεάν ψυχοθεραπεία....άσε που μπορεί να εξελιχθεί και σε βιβλίο:τα απομνημονεύματά σας!

12.Κανονίστε βραδυές στο σπίτι με κολλητούς και παίξτε ούνο,ταμπού,δηλωτή και μονόπολη....σίγουρα θα περάσετε καλά!!!κι ακόμη καλύτερα αν κερδίσετε...


13. Ερωτευθεί τε....κάνει καλό!!!γιατί;γιατί έτσι....δεν υπάρχει εξήγηση

Καλό Φθινόπωρο....και μην ξεχνάτε....ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ.....τίποτα άλλο...:-)

Η Κοραλία της Σιωπής....

 Και ήρθε το καλοκαίρι και ήρθαν και οι διακοπές και οι ατέλειωτες ώρες στην παραλία και στις ξαπλώστρες....και ήρθε το καλοκαίρι και βγήκαμε στα μπαλκονάκια μας με ένα ποτήρι κρασάκι ή λίγο καρπούζι κι ένα παγωτό....τι λείπει από αυτές τις αγαπημένες χαλαρωτικές στιγμές;
 Μα η καλή παρέα...ναι αλλά αν δεν έχω έναν άνθρωπο καθημερινά να μιλήσω ή κάτι για να ξεχαστώ;τότε τι γίνεται;τότε η καλύτερη λύση είναι ένα βιβλίο....ποιο είναι ένα από τα πολλά γι'αυτό το καλοκαίρι;;;
 Θα σας προτείνω την Κοραλία της σιωπής της Ζηνοβίας Μαρνέζη....
 Γιατί;
Μα, καταρχήν γιατί είναι ένα βιβλίο με ένα υπέροχο εξώφυλλο που θες να βουτήξεις μέσα του κι αφού δεν γίνεται για πρακτικούς λόγους, τότε βουτάς μεταφορικά στις σελίδες του και σε συνεπαίρνει....κάνεις βουτιές και παίρνεις μικρές ανάσες παύσεις, γιατί δεν θες να το αφήσεις από το χέρι σου.Τόσο μαγικό και δροσιστικό είναι....
 Μαζί με τα κοράλλια και τα κοχύλια θα συναντήσεις τους ήρωες από το πρώτο βιβλίο της κυρίας Ζήνας...θα τους ξαναθυμηθείς,θα τους ξανά αγαπήσεις θα ξανά συμπάσχεις μαζί τους...μέχρι που θα  καλυφθούν κάποια κενά...όλα θα μπουν στη θέση τους....ανοιγμένα κεφάλαια του πρώτου βιβλίου που έρχονται και κλείνουν τώρα....στην συνέχειά του....στην Κοραλία της σιωπής....
 Και δεν είναι μόνο το εξώφυλλο,το κείμενο και η πλοκή....
 Είναι η ίδια η συγγραφέας που είναι ένα άτομο εξαιρετικό!!!!!στη γλώσσα του facebook θα λέγαμε για πολλά like!!!
 Γιατί; γιατί έχει ήθος,χιούμορ,απλότητα,ποιότητα και όλα τα καλά που είναι δύσκολο να βρεις στις μέρες μας και ειδικά σε έναν άνθρωπο που δεν είναι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος αλλά ένας  ταλαντούχος...γιατί το πιο εύκολο θα ήταν για κείνη να είναι απρόσιτη και <<ψωνάρα>>...το αντίθετο όμως συμβαίνει,είναι προσιτή,ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας....ένας άνθρωπος που θα σου ανοίξει το σπίτι του,θα σε συμβουλέψει,θα καλαμπουρίσει μαζί σου και θα σου πει να κοιτάς τα πράγματα θετικά.....
 Κυρία Ζήνα πραγματικά ευχαριστώ για τη φιλία,για τις συμβουλές και γενικά που είστε αυτή που είστε....Εύχομαι κάθε επιτυχία στο δεύτερο συγγραφικό παιδάκι σας γιατί την αξίζει!!!!!!

Να την χαίρομαι!!!!

Η κόρη μου σήμερα γίνεται 17χρονών...
Πήγαινα τρίτη λυκείου όταν έμαθα πως είμαι έγκυος.Τόσο διάβασμα και όνειρα για να ετοιμαστώ για τις πανελλήνιες ξαφνικά μπήκαν στην άκρη γιατί θα έφερνα στον κόσμο ένα παιδί.
Βγάλαμε μαζί την τρίτη λυκείου και συγκεκριμένα την τρίτη δέσμη.-Τώρα διαλέγει κι αυτή τη θεωρητική κατεύθυνση,όχι τόσο τυχαίο νομίζω-.Πήγαμε μαζί στην τελετή του γάμου μου και αργότερα στο μαιευτήριο για τη γέννησή της.
Ένα παιδί γέννησε ένα παιδί.Ήταν πάρα πολλά τα συναισθήματα που ένιωσα και νιώθω γι'αυτήν.
Από την αρχή ήξερα πως θα κάνω κόρη και παρακαλούσα το Θεούλη να έχει μπλε ματάκια.Φαίνεται πως το ήθελα πολύ γιατί τελικά μου έκανε το χατήρι.
Η κόρη μου ήταν το πρώτο νεογέννητο που είδα στη ζωή μου..ενώ δεν έβγαλα κιχ κατά τη διάρκεια της γέννας,δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου όταν την είδα και μου την έβαλαν πάνω μου.Οι καρδιές μας ενώθηκαν..η δική μου και η δική της χτυπούσαν μαζί,η μία πάνω στην άλλη.Δεν υπήρχε πια μέσα μου αλλά δίπλα μου.
Πόσα πράγματα δεν ζήσαμε παρέα;ξενύχτια,αρρώστιες,σχολικές γιορτές,τη γέννηση του αδελφού της-που για να τον πάρει με καλό μάτι της έκανε όλο δώρα-,μπάνια στη θάλασσα,γενέθλια,γιορτές και τόσα άλλα....πράγματα που δεν θα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο.Ούτε για πτυχία ούτε για πανεπιστήμια..
Θέλω να σου πω πως σ'αγαπάω πολύ και σου ζητώ συγνώμη αν κάποιες φορές γίνομαι περισσότερο μαμά παρά φίλη.Θέλω να πιστεύω πως σε έχω κάνει δυνατή να αντιμετωπίσεις οτιδήποτε στη ζωή σου.Θέλω να ξέρεις πως θα είμαι εδώ σε οποιαδήποτε επιλογή σου.Θέλω να ξέρεις ακόμα πως είσαι ένα τυχερό παιδί γιατί υπήρξες καρπός μεγάλου επαναστατικού έρωτα για τα χρόνια εκείνης της εποχής και αυτό σε έχει κάνει αυτόματα τόσο επαναστατική και ατρόμητη...είμαι πολύ περήφανη που είσαι η κόρη μου...και σου λέω ένα μεγάλο ευχαριστώ που ήρθες και υπάρχεις στη ζωή μου....η μαμά!

το τραγουδάκι φυσικά αφιερωμένο....<3<3<3

Σήμερα έκλεισα ένα χρόνο.....

γεια σε όλους.....
σήμερα έκλεισα ένα χρόνο ζωής.....η μαμά θέλησε να μου κάνει γενέθλια.......με άφησε λοιπόν στην κούνια και ασχολήθηκε μόνο με τις ετοιμασίες και τα σχετικά....αν μπορούσα να περπατήσω σίγουρα θα την κοπάναγα για να με ψάχνανε.....γκρρρρρ

το απογευματάκι μαζεύτηκε κόσμος που με φιλούσε και με έπαιρνε αγκαλιά κι έτσι κάπως ηρέμησα από τη μαμά που με παραμέλησε....
μου έφεραν και δώρα... μαγιό, κουβαδάκι, καπελάκια,είμαι έτοιμος για μπάνια και παιχνίδια στη θάλασσα...

κάποια στιγμή η μαμά με κρατούσε αγκαλιά και μου ζητούσε να φυσήξω το κεράκι της τούρτας. Είχαμε κάνει πρόβες αλλά τελικά δεν το φύσηξα εγώ γιατί  είχα μπλοκάρει. Από τη μία ήθελα να κάνω ευχή και να συγκεντρωθώ για το τι θα ζητήσω και από την άλλη ήθελα να με τραβάει όμορφο  η κάμερα...

μετά το τραγουδάκι και τις φωτογραφίες άρχισα να κάνω γκρίνια γιατί ήθελα να φάω από την τούρτα μου και όλα αυτά τα υπέροχα που είχαν φτιάξει η μαμά με τη γιαγιά όμως η μαμά μου έφερε κρέμα κι εγώ απλά δεν ήθελα....
μετά με έβαλαν για ύπνο και ενώ στην αρχή δεν ήθελα να κοιμηθώ μετά ξεράθηκα γιατί κουράστηκα πολύ...

δύσκολο και κουραστικό να μεγαλώνει κανείς...αλλά και τόσο ωραίο να έχεις γύρω σου ανθρώπους που σ αγαπάνε σε νοιάζονται και κάνουν πράγματα για σένα....εύχομαι του χρόνου να ξανακάνω παρόμοια γενέθλια και γιατί όχι να έχω και μια μικρή αδελφούλα....

μαμά να ξέρεις αυτό ευχήθηκα......





Υ.Γ Εύχομαι στο πνευματικό μου παιδάκι όλα τα καλά του κόσμου....να είναι πάντα περιτριγυρισμένο από αγαπημένα πρόσωπα,να μεγαλώσει μέσα στην αγάπη και την αλήθεια....και κυρίως να είναι γερό....χρόνια πολλά ζουζουνάκι μας.....να σε χαιρόμαστε!!!!!!!!!<3 <3<3

Απατηλές αγάπες....έρωτες χωρίς φτερά!

Απατηλές αγάπες...έρωτες χωρίς φτερά......
αυτός είναι ο τίτλος από το πρώτο μου βιβλίο που θα εκδοθεί σε λίγο καιρό από τη Δυάς εκδοτική...

 Η αγάπη μου για τα βιβλία ξεκίνησε στην τρίτη δημοτικού,όταν η μητέρα μου, μου αγόρασε το πρώτο εξωσχολικό βιβλίο για να διαβάσω το καλοκαίρι.Δεν ήθελε να τεμπελιάζω με μπάνια και βόλτες και σκέφτηκε να με βάζει να διαβάζω για να αποκτήσω πλούσιο λεξιλόγιο και ιδέες..
 Στην αρχή δεν σας το κρύβω δυσανασχέτησα....σκέφτηκα:<<πάλι διάβασμα;έλεος πια>>,αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς...έτσι πήρα στα χέρια μου το ''εμένα με νοιάζει'',άπλωσα μία ψάθα στο μπαλκόνι και τρώγοντας μια γρανίτα πορτοκάλι ξεκίνησα πρώτη θέση για ταξίδι χωρίς επιστροφή...
 Η μητέρα μου ξύπνησε το απόγευμα από το μεσημεριανό υπνάκο της και της είπα πως είχα τελειώσει το βιβλίο και ήθελα κι άλλο.Εκείνο το καλοκαίρι διάβαζα ένα κάθε μεσημέρι...το καπλάνι της βιτρίνας,το θησαυρό της Βαγίας,το συρανό ντε μπερζερακ και τόσα άλλα....από τότε παντού και πάντα διάβαζα συνέχεια.Χειμώνα,καλοκαίρι,σε διακοπές,στα πάνω και στα κάτω μου,ακόμη και στις ουρές που περιμένω να πληρώσω λογαριασμούς είμαι με ένα βιβλίο στο χέρι...το σώμα μου είναι εκεί,αλλά το μυαλό μου ταξιδεύει...
 Αργότερα,η μητέρα μου μου χάρισε μία γραφομηχανή και έμαθα να γράφω γρήγορα...σκεφτόμουν πως θα μπορούσα να είμαι διάσημη συγγραφέας,αλλά το έβλεπα πολύ δύσκολο κι έτσι έλεγα μέσα μου:<<ωραία θα ήταν να ήμουν και απλή γραμματέας που είναι πιο εύκολο και να διαβάζω βιβλία από χόμπι>>.
 Μετά από τόσα χρόνια μπορώ να πω, ότι τα παιδικά μου όνειρα έγιναν πραγματικότητα....
 Θέλω να ευχαριστήσω τη μητέρα μου που χάρη σ'αυτήν ανακάλυψα την αγάπη μου για το βιβλίο,τον εργοδότη μου Καραχάλιο Σπύρο που μου έχει εμπιστευθεί όλη τη γραμματειακή δουλειά της εταιρείας του και τον εκδότη μου Μωύσογλου Γιώργο που πίστεψε σε μένα και με βοηθάει να κάνω το μεγαλύτερο απ' όλα μου τα όνειρα πραγματικότητα.
 Όταν είναι να γίνει κάτι...απλά γίνεται....και πιστέψτε με ακόμη και στις μέρες μας γίνονται θαύματα....αρκεί να τα πιστέψετε!!!!!!


Υ.Γ Ελπίζω να απολαύσετε το βιβλίο μου και να έχετε τη διάθεση να μου λέτε κάθε καλή ή κάθε κακή κριτική...μπορεί το χειροκρότημα να είναι το μπράβο για έναν καλλιτέχνη,αλλά για έναν συγγραφέα το μπράβο είναι η επαφή με τον αναγνώστη του....ευχαριστώ από καρδιάς:-)

Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου....

Πριν λίγες μέρες ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο της Ειρήνης Φραγκάκη με  τίτλο<<Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου>>....
Ένα βιβλίο από την Δυάς Εκδοτική...
Ένα βιβλίο που μιλούν γι'αυτό η Ευαγγελία Ευσταθίου και η Αναστασία Καλλιοντζή..
Σε λίγο θα μιλούν όμως θα μιλούν όλοι γι'αυτό...
Εγώ πραγματικά το διάβασα με μια ανάσα....είναι ένα βιβλίο που μιλάει για την πραγματική αγάπη!ένα βιβλίο με όμορφους διαλόγους που σε καθηλώνουν,σε κρατάνε σε αγωνία και σε κάνουν να σκεφτείς.
Μία γυναίκα σημερινή,μοντέρνα που έχει ότι έχουν οι περισσότερες από εμάς...παιδιά,σύζυγο,υποχρεώσεις και καθόλου χρόνο για τις ίδιες...ώσπου κάποια στιγμή κάτι γίνεται και σπάει η ρουτίνα της καθημερινότητας...ώσπου κάποια στιγμή η κομπάρσα στην ίδια της τη ζωή γίνεται πρωταγωνίστρια και μέσα στην καρδιά της ανθίζει,τι άλλο;;;;;;η αγάπη!