Λέξεις με διπλά νοήματα....άγγιγμα,φιλί,έρωτας,αγάπη,μίσος,αναμνήσεις,όνειρα,χρώματα,μοναξιά.....

Ένα άγγιγμα από τον αγαπημένο σου μπορεί να σε πάει στις πύλες του Παραδείσου.....Ένα άγγιγμα από κάποιον που αντιπαθείς,απλά στις πύλες της κόλασης.
Ένα φιλί από κάποιον που είσαι ερωτευμένη μπορεί να σε ταξιδέψει σε μέρη μακρινά κι ονειρεμένα.....Ένα φιλί συμβιβασμού και ενοχών σε κάνει να νιώθεις σκουλήκι.
Ο έρωτας,ο απόλυτος έρωτας σε κάνει να νιώθεις ένας μικρός Θεός, που μπορεί να καταφέρει τα πάντα.....Ο έρωτας ο άλλος, ο κοινός, μπορεί να κομματιάσει την προσωπικότητά σου.
Η αγάπη η αληθινή, αυτή που νιώθεις ότι χάρη σ'αυτήν γυρίζει ο κόσμος όλος,είναι το παν.....Η αγάπη η αναγκαστική σε σημαδεύει.
Το μίσος για το βιαστή της ζωής σου είναι μια δικαίωση,ενώ το άλλο το μίσος που νιώθεις άδικα γιατί κάποιοι γεννήθηκαν πιο τυχεροί από σένα,σε βουλιάζει στην ανυπαρξία.
Οι αναμνήσεις...οι καλές αξίζουν να υπάρχουν στο άλμπουμ των φωτογραφιών της ψυχής σου,οι κακές ας ξεχαστούν στο χρονοντούλαπο παρακαλώ.

Τα όνειρα,αυτά που κάνουμε και βγαίνουν αληθινά,είναι ο στόχος της ζωής μας....Τα άλλα τα ανεκπλήρωτα,απλά μερικές πληγές ακόμη στο κορμί μας.
Τα χρώματα τα φωτεινά,αυτά που δίνουν φως στη ζωή μας και τα άλλα τα σκούρα,αυτά που μας σκοτεινιάζουν.
Για τη μοναξιά τι να πούμε;αυτή έχει μια έννοια....της μόνης κι έρημης καρδιάς...αυτή η λέξη που είναι μόνη,τσακισμένη σε μια γωνιά και κλαίει....

....θέλω ακόμα μια βόλτα.....

Θέλω ακόμα μια βόλτα έχουμε ζήσει τόσα μαζί
θέλω ακόμα μια βόλτα στου Αιγαίου το γλυκό θαλασσί
θέλω ακόμα μια βόλτα στης ζωής μας τα μεγάλα γιατί
θέλω ακόμα μια βόλτα να κάνουμε μαζί

θέλω ακόμα μια στροφή να χορέψουμε μαζί
θέλω ακόμα ένα καφέ στο ξημέρωμα στο μπλε

θέλω ακόμα μια βόλτα έχουμε ζήσει τόσα μαζί
θέλω ακόμα μια βόλτα να φεύγω μόνη να γυρνάμε μαζί
θέλω ακόμα μια βόλτα στα μεγάλα μας γιατί

θέλω ακόμα μια στροφή να χορέψουμε μαζί
θέλω ακόμα ένα καφέ στο ξημέρωμα στο μπλε..


.....η αφορμή για τη σημερινή μου ανάρτηση είναι ακριβώς αυτό το τραγούδι....
ένα τραγούδι που μιλάει για στιγμές...παλιότερες στιγμές...όμορφες που όσο κι αν πρέπει να καταλάβεις ότι τέλειωσαν εσύ επιμένεις να ελπίζεις ότι θα ξανάρθουν....

....γιατί άραγε να υπάρχουν μνήμες;γιατί να υπάρχουν θέλω;γιατί να υπάρχουν γιατί;τόσα αμέτρητα γιατί που πνίγονται μέσα σε σύννεφα καπνού,σε ατέλειωτες σταγόνες αλκοόλ;
....γιατί να θες να πας βόλτα με ένα συγκεκριμένο άτομο ενώ υπάρχει ένας ολόκληρος πλανήτης γεμάτος από άλλα άτομα;γιατί να θυμάσαι μόνο τις καλές στιγμές λες και οι άσχημες ποτέ δεν πέρασαν από πάνω σου,ποτέ δεν τις έζησες...
γιατί να σε πονάει η θέα μιας καφετέριας,μιας ταβέρνας;μιας παραλίας;μιας οδού;γιατί τις πέρασες μαζί του;ή περιμένοντάς τον;
...γιατί να νιώθεις πως αν φύγεις λίγο μακριά από την αόρατη κλωστή που σας δένει θα σπάσεις σε άπειρα κομμάτια και θα διαλυθείς;...γιατί να μένεις εκεί που έζησες λίγες στιγμές...κλεμμένες στιγμές...μόνο και μόνο γιατί θες λίγα ψίχουλα απ'τη ζωή του άλλου...
.....ψίχουλα έρωτα,ψίχουλα χαμόγελου,ψίχουλα βλέμματος...σου φτάνουν τα ψίχουλα;τα έχεις μάλλον συνηθίσει...αλλά τώρα δεν σου φτάνουν...

....γιατί λοιπόν να θες μια βόλτα όταν εσύ αυτό που θες πραγματικά είναι μια γεμάτη ζωή;;γιατί;;;
...................................................................................................................................................................

Έγινα νεραϊδονονά...δεν είναι καταπληκτικό????

Και ναι,έφτασε η ώρα που περίμενα ολόκληρο το καλοκαίρι.....

βάφτισα το γιο της μιας από τις κολλητές μου...μιας κολλητής που την ξέρω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου...μια κολλητή που πάντρεψα πριν λίγα χρόνια και τώρα με εμπιστεύθηκε να γίνω και πνευματική μητέρα του παιδιού της.
Το όνομα αυτού : Δημήτρης....ελπίζω να είναι ένα παιδί καλότυχο,γερό κι ευτυχισμένο...να μεγαλώσει σε μια οικογένεια που το αγαπάει και το φροντίζει...εύχομαι στους γονείς να έχουν τόση υπομονή και αγάπη όση είναι η άμμος στην έρημο....ανεξάντλητη....
Όσο για μένα και τους δύο ακόμη κουμπάρους-γιατί το χεράκι τους έβαλαν και τα δυο μου παιδιά-εύχομαι κι ελπίζω να ήμαστε πάντα κοντά του τυλίγοντας τα χέρια μας και έχοντάς το μέσα σε έναν κύκλο προστασίας που δεν θα το αγγίζει τίποτα δυσάρεστο....εξάλλου έχει νονούς σε όλες τις ηλικίες....14 για να έχει όση τρέλα χρειάζεται....17 για να έχει όση επανάσταση χρειάζεται και 34 για να έχει ωριμότητα-λέμε τώρα-....όλα αυτά μαζί ας ευχηθούμε να φτιάξουν μια πολύ όμορφη και ισχυρή προσωπικότητα....έναν άνθρωπο τίμιο,σοβαρό,υπεύθυνο και αισιόδοξο....έναν πραγματικό άντρα!

Πάντα άξιοι να ήμαστε όλοι μας....και οι γονείς και τα κουμπαράκια.....



Ευχαριστούμε όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και όσους ήταν με τη σκέψη τους κοντά μας, επειδή δεν τα κατάφεραν να έρθουν για κάποιους λόγους.....

                                       Φιλιά σε όλους.....

Αλλαγές εκ των έσω......

Καλό μήνα φιλαράκια μου αγαπημένα..............

Έφτασε το Φθινόπωρο...εγώ φόρεσα τη ζακετούλα μου για να έρθω στη δουλειά και έφτιαξα ελληνικό ζεστό καφεδάκι γιατί η δροσούλα αυτή που έχει σήμερα ένιωσα ότι το απαιτούσε....

Η μαμά της κουμπαρούλας μου έλεγε πως κάθε πρώτη Σεπτέμβρη πρέπει να κάνουμε ποδαρικό στο σπίτι,να λιβανίζουμε και να πετάμε λίγη ζαχαρίτσα στην πόρτα για γλυκές ειδήσεις..έκανα λοιπόν όλο αυτό το τελετουργικό και στο σπίτι και στη δουλειά και τώρα κάθισα εδώ μπροστά στον υπολογιστή μου για να φτιάξουμε λίγο τη διάθεσή μας βρε παιδιά....πως μπορεί να γίνει αυτό τις μαύρες μέρες που ζούμε;

1.Ας κάνουμε μια γενική καθαριότητα στο σπίτι.Σε καθαρό χώρο σίγουρα θα νιώσετε καλύτερα.Αν αγοράζετε αποσμητικά χώρου ή αρωματικά κεριά αλλάξτε άρωμα....γιατί να το κάνετε αυτό;;;μα αλλάξαμε εποχή βρε παιδιά,γι'αυτό!

2.Κάντε ένα ξεσκαρτάρισμα στα ρούχα σας.Καλοκαιρινά και χειμωνιάτικα και δώστε τα .Χαρίζω πάει να πει ξέρω να δίνω κι αυτό από μόνο του είναι μαγικό και σε κάνει να νιώθεις καλά.

3.Τα περσινά βοηθήματα των παιδιών δεν θα τα χρειαστείτε....δώστε τα κι αυτά σε παιδιά μικρότερης τάξης....θα τους χρειαστούν...σε σας όχι πια.

4.Αλλάξτε μικροπράγματα στο σπίτι...θα μου πείτε:δεν υπάρχουν λεφτά για ανακαινίσεις και αγορές...δεν είναι απαραίτητο να αγοράσετε καινούργια...Ανταλλάξτε με τους φίλους σας....Δώστε το καφέ σας ριχτάρι και πάρτε εκείνο το κόκκινο που σας είχε κάτσει από τότε που πήγατε στην κολλητή σας και το είδατε.Κάντε μια προσωρινή ανταλλαγή.

5.Στολίστε το δέντρο....τι;δεν ήρθαν ακόμη τα Χριστούγεννα;ε και τι....εγώ το έχω στο σπίτι ολοχρονικής....Το καλοκαίρι το είχα στολίσει με καρτ ποστάλ από νησιά,σκουλαρίκια φτιαγμένα από πηλό,φωτογραφίες των κολλητών και στην κορφή είχα βάλει μια μινιατούρα παγωτού.

6.Αγοράστε φυτά και ασχοληθείτε με την φροντίδα τους...θα νιώσετε καλά.

7.Μπορείτε να πάρετε και κατοικίδιο.Μην δώσετε ένα κάρο λεφτά.Πηγαίντε σε φιλοζωικές εταιρείες ή σε κάποια υπεύθυνα pet shop.Υπάρχουν πολλά παρατημένα και ανυπεράσπιστα ζωάκια που περιμένουν τη στοργή σας.

8.θέλετε να διαβάσετε μα δεν έχετε χρήματα για βιβλία;μη νοιάζεστε....υπάρχει ομάδα στο facebook που ανταλλάσσει με τα δικά σας.

9.Κολυμπήστε όσο ακόμη ο καιρός το επιτρέπει...

10. Ασχοληθείτε με κάτι καινούργιο...γυμναστήριο,μπάσκετ, τένις....τι;δεν έχετε χρήματα;τότε ξεκινήστε το τρέξιμο,το περπάτημα,τις ρακέτες,το ποδήλατο..είναι δωρεάν...θέληση να υπάρχει.

11.Γράψτε σε ημερολόγιο...η καλύτερη δωρεάν ψυχοθεραπεία....άσε που μπορεί να εξελιχθεί και σε βιβλίο:τα απομνημονεύματά σας!

12.Κανονίστε βραδυές στο σπίτι με κολλητούς και παίξτε ούνο,ταμπού,δηλωτή και μονόπολη....σίγουρα θα περάσετε καλά!!!κι ακόμη καλύτερα αν κερδίσετε...


13. Ερωτευθεί τε....κάνει καλό!!!γιατί;γιατί έτσι....δεν υπάρχει εξήγηση

Καλό Φθινόπωρο....και μην ξεχνάτε....ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ.....τίποτα άλλο...:-)

Η Κοραλία της Σιωπής....

 Και ήρθε το καλοκαίρι και ήρθαν και οι διακοπές και οι ατέλειωτες ώρες στην παραλία και στις ξαπλώστρες....και ήρθε το καλοκαίρι και βγήκαμε στα μπαλκονάκια μας με ένα ποτήρι κρασάκι ή λίγο καρπούζι κι ένα παγωτό....τι λείπει από αυτές τις αγαπημένες χαλαρωτικές στιγμές;
 Μα η καλή παρέα...ναι αλλά αν δεν έχω έναν άνθρωπο καθημερινά να μιλήσω ή κάτι για να ξεχαστώ;τότε τι γίνεται;τότε η καλύτερη λύση είναι ένα βιβλίο....ποιο είναι ένα από τα πολλά γι'αυτό το καλοκαίρι;;;
 Θα σας προτείνω την Κοραλία της σιωπής της Ζηνοβίας Μαρνέζη....
 Γιατί;
Μα, καταρχήν γιατί είναι ένα βιβλίο με ένα υπέροχο εξώφυλλο που θες να βουτήξεις μέσα του κι αφού δεν γίνεται για πρακτικούς λόγους, τότε βουτάς μεταφορικά στις σελίδες του και σε συνεπαίρνει....κάνεις βουτιές και παίρνεις μικρές ανάσες παύσεις, γιατί δεν θες να το αφήσεις από το χέρι σου.Τόσο μαγικό και δροσιστικό είναι....
 Μαζί με τα κοράλλια και τα κοχύλια θα συναντήσεις τους ήρωες από το πρώτο βιβλίο της κυρίας Ζήνας...θα τους ξαναθυμηθείς,θα τους ξανά αγαπήσεις θα ξανά συμπάσχεις μαζί τους...μέχρι που θα  καλυφθούν κάποια κενά...όλα θα μπουν στη θέση τους....ανοιγμένα κεφάλαια του πρώτου βιβλίου που έρχονται και κλείνουν τώρα....στην συνέχειά του....στην Κοραλία της σιωπής....
 Και δεν είναι μόνο το εξώφυλλο,το κείμενο και η πλοκή....
 Είναι η ίδια η συγγραφέας που είναι ένα άτομο εξαιρετικό!!!!!στη γλώσσα του facebook θα λέγαμε για πολλά like!!!
 Γιατί; γιατί έχει ήθος,χιούμορ,απλότητα,ποιότητα και όλα τα καλά που είναι δύσκολο να βρεις στις μέρες μας και ειδικά σε έναν άνθρωπο που δεν είναι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος αλλά ένας  ταλαντούχος...γιατί το πιο εύκολο θα ήταν για κείνη να είναι απρόσιτη και <<ψωνάρα>>...το αντίθετο όμως συμβαίνει,είναι προσιτή,ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας....ένας άνθρωπος που θα σου ανοίξει το σπίτι του,θα σε συμβουλέψει,θα καλαμπουρίσει μαζί σου και θα σου πει να κοιτάς τα πράγματα θετικά.....
 Κυρία Ζήνα πραγματικά ευχαριστώ για τη φιλία,για τις συμβουλές και γενικά που είστε αυτή που είστε....Εύχομαι κάθε επιτυχία στο δεύτερο συγγραφικό παιδάκι σας γιατί την αξίζει!!!!!!

Να την χαίρομαι!!!!

Η κόρη μου σήμερα γίνεται 17χρονών...
Πήγαινα τρίτη λυκείου όταν έμαθα πως είμαι έγκυος.Τόσο διάβασμα και όνειρα για να ετοιμαστώ για τις πανελλήνιες ξαφνικά μπήκαν στην άκρη γιατί θα έφερνα στον κόσμο ένα παιδί.
Βγάλαμε μαζί την τρίτη λυκείου και συγκεκριμένα την τρίτη δέσμη.-Τώρα διαλέγει κι αυτή τη θεωρητική κατεύθυνση,όχι τόσο τυχαίο νομίζω-.Πήγαμε μαζί στην τελετή του γάμου μου και αργότερα στο μαιευτήριο για τη γέννησή της.
Ένα παιδί γέννησε ένα παιδί.Ήταν πάρα πολλά τα συναισθήματα που ένιωσα και νιώθω γι'αυτήν.
Από την αρχή ήξερα πως θα κάνω κόρη και παρακαλούσα το Θεούλη να έχει μπλε ματάκια.Φαίνεται πως το ήθελα πολύ γιατί τελικά μου έκανε το χατήρι.
Η κόρη μου ήταν το πρώτο νεογέννητο που είδα στη ζωή μου..ενώ δεν έβγαλα κιχ κατά τη διάρκεια της γέννας,δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου όταν την είδα και μου την έβαλαν πάνω μου.Οι καρδιές μας ενώθηκαν..η δική μου και η δική της χτυπούσαν μαζί,η μία πάνω στην άλλη.Δεν υπήρχε πια μέσα μου αλλά δίπλα μου.
Πόσα πράγματα δεν ζήσαμε παρέα;ξενύχτια,αρρώστιες,σχολικές γιορτές,τη γέννηση του αδελφού της-που για να τον πάρει με καλό μάτι της έκανε όλο δώρα-,μπάνια στη θάλασσα,γενέθλια,γιορτές και τόσα άλλα....πράγματα που δεν θα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο.Ούτε για πτυχία ούτε για πανεπιστήμια..
Θέλω να σου πω πως σ'αγαπάω πολύ και σου ζητώ συγνώμη αν κάποιες φορές γίνομαι περισσότερο μαμά παρά φίλη.Θέλω να πιστεύω πως σε έχω κάνει δυνατή να αντιμετωπίσεις οτιδήποτε στη ζωή σου.Θέλω να ξέρεις πως θα είμαι εδώ σε οποιαδήποτε επιλογή σου.Θέλω να ξέρεις ακόμα πως είσαι ένα τυχερό παιδί γιατί υπήρξες καρπός μεγάλου επαναστατικού έρωτα για τα χρόνια εκείνης της εποχής και αυτό σε έχει κάνει αυτόματα τόσο επαναστατική και ατρόμητη...είμαι πολύ περήφανη που είσαι η κόρη μου...και σου λέω ένα μεγάλο ευχαριστώ που ήρθες και υπάρχεις στη ζωή μου....η μαμά!

το τραγουδάκι φυσικά αφιερωμένο....<3<3<3

Σήμερα έκλεισα ένα χρόνο.....

γεια σε όλους.....
σήμερα έκλεισα ένα χρόνο ζωής.....η μαμά θέλησε να μου κάνει γενέθλια.......με άφησε λοιπόν στην κούνια και ασχολήθηκε μόνο με τις ετοιμασίες και τα σχετικά....αν μπορούσα να περπατήσω σίγουρα θα την κοπάναγα για να με ψάχνανε.....γκρρρρρ

το απογευματάκι μαζεύτηκε κόσμος που με φιλούσε και με έπαιρνε αγκαλιά κι έτσι κάπως ηρέμησα από τη μαμά που με παραμέλησε....
μου έφεραν και δώρα... μαγιό, κουβαδάκι, καπελάκια,είμαι έτοιμος για μπάνια και παιχνίδια στη θάλασσα...

κάποια στιγμή η μαμά με κρατούσε αγκαλιά και μου ζητούσε να φυσήξω το κεράκι της τούρτας. Είχαμε κάνει πρόβες αλλά τελικά δεν το φύσηξα εγώ γιατί  είχα μπλοκάρει. Από τη μία ήθελα να κάνω ευχή και να συγκεντρωθώ για το τι θα ζητήσω και από την άλλη ήθελα να με τραβάει όμορφο  η κάμερα...

μετά το τραγουδάκι και τις φωτογραφίες άρχισα να κάνω γκρίνια γιατί ήθελα να φάω από την τούρτα μου και όλα αυτά τα υπέροχα που είχαν φτιάξει η μαμά με τη γιαγιά όμως η μαμά μου έφερε κρέμα κι εγώ απλά δεν ήθελα....
μετά με έβαλαν για ύπνο και ενώ στην αρχή δεν ήθελα να κοιμηθώ μετά ξεράθηκα γιατί κουράστηκα πολύ...

δύσκολο και κουραστικό να μεγαλώνει κανείς...αλλά και τόσο ωραίο να έχεις γύρω σου ανθρώπους που σ αγαπάνε σε νοιάζονται και κάνουν πράγματα για σένα....εύχομαι του χρόνου να ξανακάνω παρόμοια γενέθλια και γιατί όχι να έχω και μια μικρή αδελφούλα....

μαμά να ξέρεις αυτό ευχήθηκα......





Υ.Γ Εύχομαι στο πνευματικό μου παιδάκι όλα τα καλά του κόσμου....να είναι πάντα περιτριγυρισμένο από αγαπημένα πρόσωπα,να μεγαλώσει μέσα στην αγάπη και την αλήθεια....και κυρίως να είναι γερό....χρόνια πολλά ζουζουνάκι μας.....να σε χαιρόμαστε!!!!!!!!!<3 <3<3