Γοργόνα ή Φάλαινα;;;;;

 Η άνοιξη έσκασε μυτούλα δειλά δειλά....έτσι λοιπόν,ιδιαίτερα οι γυναίκες ξεκινούν να προετοιμάζονται για τις παραλίες,τα κοντά σορτσάκια και τα λιγότερα ρούχα γενικότερα.Αγοράζουμε κρέμες-βάζω και τον εαυτό μου μέσα γιατί και γω σε αυτή τη λούμπα έχω πέσει,μη νομίζετε-μαγικά χαπάκια που με ένα μόνο την ημέρα διώχνεις τους ανεπιθύμητους πόντους και την αποκρουστική κυτταρίτιδα,κόβουμε γεύματα,καταργούμε το ασανσέρ και πηγαίνουμε από τις σκάλες αγκομαχώντας,κάνουμε κανέναν κοιλιακό μεταξύ των διαφημίσεων και ταινίας σε γενικές γραμμές έχουμε αρχίσει να αγχωνόμαστε γιατί έχουμε και ένα μαγιό να βάλουμε που όσο να πεις δεν μπορεί να κρύψει και πολλά από αυτά που θέλουμε....
 Σκεπτόμενη όόόόλα αυτά και λίγο έως πολύ αγχωμένη μπορώ να πω,διαβάζω το εξής που θα σας παραθέσω παρακάτω και σκάω κι εγώ ένα χαμόγελο...οι τύψεις μου για το τσιζκέικ της μαμάς που λιμπίστηκα  και έφαγα μια γωνιά εξατμίστηκαν και τώρα τρώω συνωμοτικά το σοκολατάκι που μου έφερε η γειτόνισσα για την επέτειο του γάμου της....διαβάστε το παρακάτω και απενεχοποιηθεί τε....φάτε και πιείτε κάτι παραπάνω γιατί ζούμε μόνο μια φορά.δεν είναι κρίμα να στερούμαστε μικρές απολαύσεις;;;;ε!τι λέτε κι εσείς....διαβάστε και απαντήστε...από μένα ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ :-)

«ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ?;;;;»
Έξω από ένα γυμναστήριο σε μια μεγάλη πόλη της Γαλλίας, τοποθετήθηκε μια μεγάλη αφίσα με μια νέα, όμορφη, ημίγυμνη και αδύνατη νεαρά με την παρακάτω λεζάντα: «ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΟΡΓΟΝΑ Ή ΦΑΛΑΙΝΑ;» Μια κυρία μέσης ηλικίας που δεν είχε παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά με την νεαρή στην αφίσα, απάντησε στη αφίσα του γυμναστηρίου, γραπτώς και δημοσίως με δική της αφίσα λέγοντας τα εξής: Οι Φάλαινες περιτριγυρίζονται από φίλους (δελφίνια, ιππόκαμπους, θαλάσσιους ελέφαντες, και περίεργους ανθρώπους).
Έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, μένουν έγκυοι, και γεννάνε αξιολάτρευτα φαλαινάκια. Περνάνε ωραία παρέα με τα δελφίνια τρώγοντας σαρδέλες και γαρίδες και παίζοντας στις θάλασσες, ταξιδεύοντας σε εξωτικά μέρη όπως την Παταγονία, τα στενά του Bering και τους κοραλλιογενείς υφάλους της Πολυνησίας. Οι Φάλαινες τραγουδούν θαυμάσια, όλη μέρα, και έχουν ηχογραφήσει και CD.
Ζούνε ελεύθερα, χωρίς ουσιαστικούς εχθρούς εκτός από τον άνθρωπο, και είναι αγαπητές, σεβαστές και υπό την προστασία πολλών οργανώσεων. Οι Γοργόνες δεν υπάρχουν! Και εάν υπήρχαν θα κάνανε ουρές έξω από τα γραφεία των ψυχαναλυτών πάσχοντας από κρίση ταυτότητας. Τι είμαι Ψάρι ή Άνθρωπoς;
Οι γοργόνες δεν μπορούν να κάνουν σεξ διότι όπως υποστηρίζει η μυθολογία, πεθαίνει όποιος άνδρας τις πλησιάσει και κυρίως μάλλον τους λείπει ο κατάλληλος «εξοπλισμός» για σεξ (με ουρά ψαριού που διαθέτουν κάτω από την μέση). Χωρίς σεξ... ούτε παιδιά μπορούν να κάνουν και ποίος θα ήθελε να κάνει παρέα με μια κοπέλα που βρόμαγε ψαρίλα;
Με βάση τα παραπάνω η επιλογή μου είναι ξεκάθαρη!!!! ΝΑΙ !!!!!!!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΦΑΛΑΙΝΑ!!!Υ.Σ. Είμαστε σε μια εποχή που τα media καθορίζουν το «ωραίο». Μόνο οι αδύνατοι είναι ωραίοι.. Αλλά εγώ προτιμώ να απολαμβάνω παγωτό με τα παιδιά μου, ένα καλό δείπνο με τον συνομήλικο σύντροφό μου και καφέ με τις συνομήλικες φίλες μου. Όπως περνούν τα χρόνια κερδίζουμε αργά, αργά βάρος, κυρίως διότι μαζεύουμε τόσες πληροφορίες και γεμίζει το κεφάλι μας σοφία. Όταν δεν χωράει άλλη σοφία το κεφάλι μας, διανέμεται φαίνεται η αποθηκευμένη γνώση στο υπόλοιπο σώμα σας.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΕΣ, Είμαστε υπερβολικά καλλιεργημένες, μορφωμένες, χαριτωμένες και χαρούμενες...
Από σήμερα, όταν θα βλέπω τον κώλο μου στον καθρέφτη, θα σκέφτομαι: «Πω, Πω τι έξυπνη που είμαι!!!!!» 

1 year actually....

 Ένας χρόνος bloger...και επίσης άλλος ένας χρόνος επιπλέον ζωής για μένα.Ναι, σήμερα είναι τα γενέθλιά μου και γι αυτό πέρσι είχα επιλέξει αυτή τη μέρα για να δημιουργήσω αυτό το blog,το neraidokosmo.
 Ένας χρόνος με δίαιτες που άρχιζαν και σταματούσαν,με ατέλειωτες συζητήσεις,με μαγειρέματα,γυμναστική,άγχος,πολλή οδήγηση,τρελό γέλιο,βουβό κλάμα,κουτσομπολιό.
 Σε όλο αυτό το χρόνο απέκτησα 152 αναγνώστες σε αυτό το μπλογκ. Έγραψα κάμποσες αναρτήσεις,διάβασα επίσης πολλές άλλες αξιόλογες αναρτήσεις.Μετράω 399 φίλους στο facebook,πολλούς γνωστούς στη ζωή μου και λιγότερους μα πραγματικούς φίλους πλάι μου.
 Ένα χρόνο που με απασχόλησε τόσο η Ελλαδίτσα μας, που είδα ειδήσεις με αγωνία,διάβασα εφημερίδες,άκουσα πολιτικές συζητήσεις που δεν έκανα παλιότερα.
 Ένα χρόνο μετά δεν είμαι μια απλή Ελληνίδα,είμαι μια αγανακτισμένη Ελληνίδα.Μια γυναίκα που επιμένει να αγοράζει Ελληνικά προϊόντα,που ανακυκλώνει και δεν σταματάει να ελπίζει για το καλύτερο.
 Μια πεισματάρα Υδροχόος και ταυτόχρονα ονειροπόλα;ευαίσθητη;αισιόδοξη;που δεν έχει σκοπό να το κουνήσει από το χώμα του κρασιού,της ελιάς και των μαρμάρων, γιατί αν φύγουμε όλοι η Ελλάδα θα χαθεί.Κι αφού είμαι ένα χρόνο πιο σοφή και δυνατή θα παλέψω με νύχια και με δόντια για να την κρατήσω στο χάρτη.
 Ένας χρόνος που υπάρχει ανασφάλεια και ατομικισμός,γιατί έτσι θέλουν να μας φτιάξουν οι από πάνω,εγώ πιστεύω πως ακόμη υπάρχουν άνθρωποι που συμπονούν,που βοηθάνε,που αγαπούν το συνάνθρωπο.
 Ευχαριστώ Θεέ μου που με αξίωσες να ζήσω κι αυτό το χρόνο επιπλέον για να εκτιμήσω τη ζωή που είχα και να μεταδώσω στα παιδιά μου μια όμορφη ζωή που θα έρθει.Καλύτερη κι από την προηγούμενη.Ας μην περνάμε στα παιδιά τα ερείπια που έχουν σπείρει οι άνωθεν, ας τους δείξουμε χώρους που μπορούν να βάλουν δικά τους θεμέλια,γερές βάσεις για να ξαναχτίσουν μια Ελλάδα όπως της αξίζει.
 Όσο για μας τους ίδιους ας χαράξουμε το 2012 στην καρδιά μας σαν νέα σελίδα στη ζωή μας.Μια νέα χρονιά που οι αξίες ξανακάνουν εμφάνιση.Ας αφήσουμε την επιφάνεια κι ας ψάξουμε στο βάθος για να βρούμε την παιδικότητά μας,την καλοσύνη στους άλλους.Ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο,ας ξαναθυμηθούμε πως είναι να ονειρεύεσαι.......γιατί χωρίς όνειρα δεν υπάρχει ζωή.

 Σταματώ εδώ για σήμερα,πρέπει να δουλέψω για να πάει αυτή η χώρα μπροστά.Σας ευχαριστώ όλους όσους με στηρίζετε,με διαβάζετε,με ανέχεστε.Να ξέρετε πως είμαι πάντα εδώ για όσους με χρειάζονται.
 Μου εύχομαι Χρόνια μου Πολλά με αγάπη!

τα φτερά των νεράιδων...

  Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο οι νεράιδες έχουν φτερά;εγώ ναι και θα ήθελα να σας το πω.Οι νεράιδες είναι γυναικεία πλάσματα,η γυναικεία φύση τους είναι πολύ ελεύθερη.Δηλαδή όπως οι περισσότερες γυναίκες αγαπάνε πολύ όμως κατά βάθος προτιμούν τη μοναξιά και την ανεξαρτησία τους.
 Αν τύχει και ερωτευθούν δεν δεσμεύονται.Αγαπούν,δίνονται αλλά κάνουν μόνες τους διακοπές,μόνες τους περνούν τα Σαββατοκύριακά τους μαζί με τα ξωτικά του δάσους, όχι όμως με τους αγαπημένους τους.Αυτόν θα τον δουν κάποιες συγκεκριμένες ώρες και μέρες της εβδομάδας και ως εκεί.Αυτό το κάνουν για να μην γίνονται βαρετές οι ίδιες και για να μην βαρεθούνε κι εκείνες τον αγαπημένο τους, εξάλλου σας είπα,δεν μπορούν την πίεση και τη δέσμευση με τίποτα.
 Ίσως ενδόμυχα σκέφτεστε αν νιώθουν την απουσία του συντρόφου τους και τι κάνουν γι αυτό.Ναι και βέβαια τη νιώθουν κι εδώ κολλάνε τα φτερά.Κουβαλούν την αγάπη τους μαζί.Νοερά πάντα.Όπου κι αν πάνε θεωρούν πως έχουν και την αγάπη τους κοντά τους.Και έτσι ταξιδεύουν,γεύονται,μυρίζουν,βλέπουν,ονειρεύονται παρέα με τον αγαπημένο τους.Είναι περίεργα πλάσματα,το είπαμε.
 Ακόμη κι αν αγαπούν ολοκληρωτικά κι απέραντα και πάλι δεν χάνουν τον εαυτό τους στη σχέση.Και αφήνουν και τον άλλο να είναι ο δικός του εαυτός.Στην ψυχή τους μόνο κουβαλούν το άλλο τους μισό...έστω κι αν αυτή η απουσία πονάει αυτές το πολεμούν και γίνονται ευτυχισμένες.Η αγάπη σε όλο της το μεγαλείο γι'αυτές.Έτσι απλά..

Υ.Γ Όλα τα παραπάνω ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα...είναι δικές μου σκέψεις και δικοί μου στοχασμοί....καλό Σαββατοκύριακο για όλους εύχομαι και όσοι-ες είστε όπως οι νεράιδες,απλώς φορέστε τα φτερά σας και περάστε όμορφα!

Γράμμα στους γονείς μου....

  Πριν λίγες μέρες είχα μαλώσει το  γιο μου γιατί έκανε κάτι και με στενοχώρησε,βασικά με ανησύχησε γιατί είχαμε συνεννοηθεί άλλα και έγιναν άλλα, τέλος πάντων,αυτή η ανησυχία αφού στην αρχή μου βγήκε με μια κατσάδα,στην πορεία δεν ήθελα ούτε να του μιλάω.Του τα είχα μαζέψει για τα καλά.Ξέρω πως ήταν παιδιάστικη αντίδραση αλλά έτσι μου βγήκε.Ο μικρός κύριος λοιπόν μου άφησε ένα σημείωμα στο τραπέζι και όταν γύρισα από τη δουλειά το βρήκα.Έγραφε: γράμμα για τη μαμά μου και ξεκινούσε...
1.Μη φοβάσαι να είσαι σταθερή μαζί μου.Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.
2.Μη με παραχαϊδεύεις.Ξέρω πολύ καλά πως δεν θα πρέπει να μου δίνεις οτιδήποτε σου ζητώ.Σε δοκιμάζω για να δω.
3.Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος απ'ότι είμαι.Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το σπουδαίο.
4.Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο,αν μπορείς.Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πεις, αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.
5.Μη μου δημιουργήσεις το συναίσθημα,πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα.Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.
6.Μη με προστατεύεις από τις συνέπειες των πράξεών μου.Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω για να μάθω.
7.Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικροδιαθέσεις μου.Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα ίσα για να κερδίσω την προσοχή που ζητούσα.
8.Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις,γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό  μου κάνοντας τον κουφό.
9.Μη μου κάνεις επιπόλαιες υποσχέσεις.Νιώθω πολύ περιφρονημένος όταν δεν τις κρατάς.
10.Μην υπερτιμάς την τιμιότητά μου.Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.
11.Μην πέφτεις σε αντιφάσεις.Με μπερδεύεις έτσι αφάνταστα και με κάνειςνα χάνω την πίστη μου σε σένα.
12.Μη με αγνοείς όταν σου κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψεις πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.
13.Μην προσπαθείς να με κάνεις να σε πιστέψω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη.Είναι μία δυσάρεστη έκπληξη για μένα όταν ανακαλύπτω πως δεν είσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
14.Μη δια νοηθείς ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σου αν μου ζητήσεις συγνώμη.Μια τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σου.
15.Μην ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω.Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το ίδιο βήμα με μένα,αλλά προσπάθησε σε παρακαλώ.
16.Μην ξεχνάς πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη.Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω.Έτσι δεν είναι;
 Μετά από αυτό τον φώναξα και του είπα <<μου έβαλες τόσα ΜΗ που ελπίζω πραγματικά να μην τα κάνω όλα αυτά και σου ζητώ συγνώμη αν θεωρείς ότι τα κάνω,όσο για το τελευταίο είναι το μόνο που κάνω με όλη μου την ψυχή από τότε που γεννήθηκες.Δεν είμαι Θεός,έχω κι εγώ αδυναμίες κι ελαττώματα.Όμως δεν έχω μόνο υποχρεώσεις έχω και δικαιώματα όπως και συ.Αν θες όλα τα παραπάνω δείξε μου πως και συ αντιδράς έτσι σε ανάλογη περίπτωση.>>
-Δηλαδή;μου είπε.
-Όσο εγώ θα φτιάχνω κρέπες,εσύ πήγαινε να μαζέψεις το δωμάτιό σου.Εγώ συνεχίζω να τηρώ το 15 κι εσύ ξεκίνα με το 1.
Γελάσαμε και οι δύο,αγκαλιαστήκαμε και συνεχίσαμε να ζούμε ένα ακόμη κρύο απόγευμα του Γενάρη....

Χριστουγεννιάτικο δέντρο μέχρι το Πάσχα....

 Καταρχήν Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους!
Οι γιορτές πέρασαν και μαζί με αυτές όλα τα λαμπιόνια και η ζάχαρη άχνη και το μέλι και όλα....η μαγεία χάνεται.Τα μπαλκόνια σκοτεινιάζουν και τα χριστουγεννιάτικα μαζεύονται για το πατάρι.Αυτό σκεφτόμασταν και συζητούσαμε με τα παιδιά μου και αφού μελαγχολήσαμε στην αρχή μετά αποφασίσαμε να παρατείνουμε τη μαγεία....πως;;;;;
 Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο θα μείνει...όχι όμως με τα  χριστουγεννιάτικα στολίδια του....θα το αφήσουμε με τα λαμπάκια του και αντί για στολίδια θα βάλουμε φωτογραφίες δικές μας και των φίλων μας και λίγα ζαχαρωτά για να θυμόμαστε τις γλυκές μας στιγμές μαζί τους.
 Θα είναι η γωνιά με τις αναμνήσεις μας....
 Η κόρη μου αναρωτήθηκε:θα μας περάσουν για τρελούς.....
-Εσένα θα σε ευχαριστεί;της είπα..
-Ναι,θα είναι τέλειο!
-Αυτό μετράει λοιπόν!απάντησα...
-Και το Πάσχα τι θα το κάνουμε;ρώτησε ο γιος μου.

-Το πολύ πολύ να το φορτώσουμε με κοτοπουλάκια,αυγά και πασχαλίτσες του είπα...

 Τα παιδιά μου χάρηκαν κι εγώ μαζί τους γιατί θέλουμε ένα σπίτι ζεστό γεμάτο από αγάπη και χρώματα.....α!και μπόλικη τρέλα....μπορείτε να το εφαρμόσετε κι εσείς....πιστέψτε με....θα ταξιδεύετε ενώ πίνετε τον καφέ σας.όταν είστε μελαγχολικοί,σε όλες σας τις στιγμές....να είστε καλά!

Χρόνια Πολλά!!!

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά σε όλους....
Θέλω να συμβουλεύσω όλους σας να δείτε θετικά....
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες όλοι λίγο πολύ γινόμαστε καλύτεροι,πιο ευαίσθητοι,πιο αισιόδοξοι....
φέτος βλέπω μια μίρλα και μια κακομοιριά από όλους.Οκ υπάρχει κρίση,οκ υπάρχουν προβλήματα,οκ υπάρχουν τα κακά της μοίρας μας, αλλά και με το να σκύβουμε το κεφάλι και να χάνουμε στιγμές από τη ζωή μας δεν κάνουμε κάτι,δεν το δέχομαι.Ρε παιδιά,όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε,αλλά το θέμα είναι να κρατήσουμε το ζουμί μας και στην προκειμένη περίπτωση την ψυχή μας.
Δεν χρειάζονται πολλά για να κρατήσουμε τις δυνάμεις μας.Λίγη φαντασία και λίγη ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε.Ειδικά για όσους έχουν την υγεία τους είναι πιο εύκολο...
Σας παρακαλώ σκεφτείτε θετικά και κάντε απλά πράγματα για να περάσετε καλά.Ζητείστε και βοήθεια από τους γύρω σας,δεν είναι κακό.Αλλά μην ξεχνάτε να ελπίζετε και να χαμογελάτε.....
 Καλά Χριστούγεννα κι Ευτυχισμένος ο Καινούργιος χρόνος!!!!

Το κόκκινο κοράλλι...

 Πρίν λίγο καιρό είχα κάνει μια ανάρτηση για το βιβλίο της Ρένα-Ρώσση Ζαίρη το <αγαπώ θα πει χάνομαι>.

 Διαβάζω πολλά βιβλία αλλά δεν γίνεται να με αγγίζουν όλα.Με κάποια μόνο συμβαίνει αυτό.Σε άλλα μου αρέσουν οι περιγραφές,οι χαρακτήρες,η πλοκή,κάτι θα έχει που θα μου κάνει εντύπωση.Θα με συγκινήσει,θα με κάνει να χαμογελάσω....για μένα σε αυτά τα συναισθήματα κρύβεται η επιτυχία ενός βιβλίου.

 Όλα αυτά τα κατάφερε το <αγαπώ θα πει χάνομαι>όμως συνέχισε να το καταφέρνει και η συνέχειά του, το <κόκκινο κοράλλι>.
 Είναι ένα βιβλίο φίλοι μου που τα έχει όλα.Περιπέτεια,εκπλήξεις και ανατροπές...Πραγματικά με μάγεψε.Δεν το άφησα από το χέρι μου παρά μόνο όταν το έφτασα στο τέλος του....και χάρηκα, και ενώ το είχα διαβάσει το σκεφτόμουν και με απασχολούσε.

 Θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στη συγγραφέα...μακάρι να συνεχίσει να μας δίνει τέτοια βιβλία.Η πένα της χρειάζεται απλά Υπόκλιση....